شمارهٔ ۶۰ - گوهر شهوار

تا چند دلم خسته و بیمار بماند
دایم به غم و غصه گرفتار بماند ۱

ساقی به درآر آن می رنگین شده در خم
در خم نه قرار است که بسیار بماند ۲

پر کن تو سبو، زان می و بر دوش منش نه
بگذار که بر دوش من این بار بماند ۳

آن باده که در شیشه، نهان گشته پریوار
مگذار که در شیشه پریوار بماند ۴

این دختر رز کآمده از باغ به بازار
حیف است که بی پرده به بازار بماند ۵

زنگ غمم از دل بزدا با قدحی می
تا چند بر این آینه زنگار بماند ۶

گر باده از این دست بریزی تو به ساغر
مشکل که کسی با خود و هشیار بماند ۷

زاهد که بود منکر می، در به رخش بند
بگذار که تا در پس دیوار بماند ۸

در دست من استی تو و، مشکل که گذارند
در دست من این گوهر شهوار بماند ۹

«ترکی» به جهانی که در او بوی وفا نیست
جاوید نمانی تو و، اشعار بماند ۱۰