شمارهٔ ۶۱ - لوح دل

بیاور قاصدا! از یار، کاغذ
ببر از من، سوی دلدار، کاغذ ۱

رسان از من، به آن یار دل آزار
نهان از دیدهٔ اغیار، کاغذ ۲

زبانی کو که ای شوخ دل آرام!
نوشتم بادل خونبار، کاغذ ۳

یقین دارم که ننویسی جوابی
نویسم گر هزاران بار، کاغذ ۴

به یک کاغذ، غمم بزدایی از دل
که باشد نیمی از دیدار، کاغذ ۵

ز بس از چشم «ترکی» خون روان شد
چو لوح دل شده گلنار، کاغذ ۶