شمارهٔ ۶۷ - مینای عشق

ساقی سیمین عذار، خیز و صراحی بیار
از دو سه جام شراب، ریز به جامم شرار ۱

باده برد زنگ غم، از دل پیر و جوان
خاصه به فصل بهار، خاصه ز دست نگار ۲

باده غم از دل برد، باده نشاط آورد
باده کند مرده را زنده دل و هوشیار ۳

مرده دل است آنکه نیست زنده به مینای عشق
زنده دل مرده را زنده مخوان زینهار ۴

از می عشق حبیب، هر که دلش زنده نیست
مردهٔ صرفش شمار، رو به مزارش به زار ۵

مقصد از این باده چیست؟ ساقی این باده کیست؟
گر تو ندانی بدان، گوش به حرفم بدار ۶

مقصد از این باده است حب خدا و رسول
ساقی این باده است حیدر دلدل سوار ۷

«ترکی» از این باده به هست تو را گر سراغ
خیز و بیاور بده، خیز و بیا و بیار ۸