شمارهٔ ۷۰ - رایحهٔ مشک

شورچه شرابی ست که بر سر زده ای باز
جامی مگر از بادهٔ اخگر زده ای باز ۱

ساغر زده رسوا شود از خفتگی چشم
از چشم تو پیداست که ساغر زده ای باز ۲

جامی زده ای باز از آن آب چو آذر
بر جان من سوخته آذر زده ای باز ۳

پیداست که داری سر خون ریزی عشاق
زین دست که بر قبضهٔ خنجر زده ای باز ۴

با کس اگرت نیست نگارا! سر کشتی
پس چیست که دامن به کمر، بر زده ای باز ۵

دیروز، ز هر روز، فزون می زده بودی
امروز، ز دیروز، فزونتر زده ای باز ۶

هر تیر جفایی که تو را بود به ترکش
بر جان من خستهٔ مضطر زده ای باز ۷

از باد صبا می شنوم رایحهٔ مشک
یا شانه بر آن زلف چو عنبر زده ای باز ۸

بوی سر زلفین تو یا بوی عبیر است
یا روغنی از غالیه، بر سر زده ای باز ۹

«ترکی» اگرت رام شد آن اهوی وحشی
هشدار که خود را به غضنفر زده ای باز ۱۰