شمارهٔ ۷۱ - محرم راز

راز عشق تو با که گویم باز
که مرا جز تو نیست محرم راز ۱

از تو گر جمله ناز هست و عتاب
نیست از من، به غیر عجز و نیاز ۲

ای که بر رخش عزتی تو سوار!
از بر ما بر این شتاب متاز ۳

چند دایم به خویش پردازی
چند روزی به حال ما پرداز ۴

جان فدا سازمت به شکرانه
که ببینم به کام خویشت باز ۵

هر چه روزم به هجر رفت به شام
عمر کوته شد و امید دراز ۶

دست از دامنت رها نکنم
گر کنی صد هزار عشوه و ناز ۷

این جفاها که می کنی تو به من
نکند با کبوتری، شهباز ۸

بخت آخر، نصیب «ترکی» کرد
یار دشمن نواز و دوست گداز ۹