شمارهٔ ۹۳ - انگشت نما

ای خاک کف پای تو بود تاج سرم!
خوبتر از تو نباشد به جهان، در نظرم ۱

به وفایت که اگر دیده به تیرم دوزی
ناجوانمردم اگر جز تو به جایی نگرم ۲

دوش سرمست ز میخانه سوی خانه شدی
التفاتی ننمودی و گذشتی ز برم ۳

دل من گمشده جانا و، من گمشده دل
بجز از هندوی خالت به کسی ظن نبرم ۴

ترک چشمت ز پی قتل من افراخته تیغ
گو بزن تیغ، که من بردم تیغت سپرم ۵

گفته بودی که بیایم به سراغت روزی
ترسم آن روز، بیایی که نیابی اثرم ۶

عجب اینجاست که یکبار، به گوشت نرسید
این همه نالهٔ شبگیر و، فغان سحرم ۷

جسمم از عشق تو از بس شده لاغر چو حلال
کرده انگشت نما بر سر هر رهگذرم ۸

من به هر کس که رسم باز بپرسم خبرت
تو به هر کس که رسی باز نپرسی خبرم ۹

منم آن مرغ سخندان که گرفتار توام
حیف باشد که بهم، برشکنی بال و پرم ۱۰

ای که عاشق شدنم دیدی و عیبم کردی
عیب آن است که یکبار، ندیدی هنرم ۱۱

موی چون سیم سپید و، رخ چون زر دارم
غم نباشد به جهان گر نبود سیم و زرم ۱۲

«ترکی» ساده دل و، ترک زبان نافهم
به در کس نروم گر تو برانی ز درم ۱۳