شمارهٔ ۹۵ - اشتیاق رخ دوست

اگر چه در نظر خلق خاکسارانیم
گدای درگه عشقیم و، تاج دارانیم ۱

الا که می برد از ما به محتسب خبری
که ما به گوشهٔ میخانه، می گسارانیم ۲

گدای گوشه نشینیم و، رنده باده گسار
غلام همت رندان باده خوارانیم ۳

فدائیان سرکوی مه جبینانیم
اسیرطرهٔ گیسوی گلعذارانیم ۴

بیاد نرگس چشم نگارسرو قدی
چو لاله بر جگر از عشق، داغدارانیم ۵

در این چمن که هزاران هزار نغمه سراست
گر التفات کنی ما خود آن هزارانیم ۶

به راه عشق اگر چه پیاده ایم ولیک
ز اشتیاق رخ دوست، شهسوارانیم ۷

اگر چه بر سر راهند قاطعان طریق
به بین چسان به ره عشق، ره سپارانیم ۸

به خاک مزرعهٔ عشق «ترکیا» بذری
فشانده ایم و کنون، مستحق بارانیم ۹