هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر درد دوری و اشتیاق شاعر به معشوق است. شاعر از بیخوابی، گریههای شبانه و اسارت در عشق میگوید و از غم هجران شکایت دارد. او با تشبیههای زیبا مانند ماهی در قلاب، درد دل خود را بیان میکند و در نهایت به یادآوری لحظهای شیرین از معشوق که به او گفته «ترکی» کمینه بوابم، دلخوش میشود.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
شمارهٔ ۹۶ - نگار سیم اندام
ای که از دوری تو بی تابم!
لحظه ای شب نمی برد خوابم ۱
چشم پرآبم ار به خواب رود
خواب بینم که می برد آبم ۲
در خم زلف همچو قلابت
همچو ماهی اسیر قلابم ۳
از غمت ای نگار سیم اندام!
دل ببر می طپد چو سیمابم ۴
درد عشق تو در دل است و طبیب
می دهد شیر خشت و عنابم ۵
طاق ابروی تو مرا کافیست
نیست حاجت دگر به محرابم ۶
شادم از این که دوش می گفتی
هست «ترکی» کمینه بوابم ۷
لحظه ای شب نمی برد خوابم ۱
چشم پرآبم ار به خواب رود
خواب بینم که می برد آبم ۲
در خم زلف همچو قلابت
همچو ماهی اسیر قلابم ۳
از غمت ای نگار سیم اندام!
دل ببر می طپد چو سیمابم ۴
درد عشق تو در دل است و طبیب
می دهد شیر خشت و عنابم ۵
طاق ابروی تو مرا کافیست
نیست حاجت دگر به محرابم ۶
شادم از این که دوش می گفتی
هست «ترکی» کمینه بوابم ۷
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۷
۱۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۹۵ - اشتیاق رخ دوست
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹۷ - فیض روح القدس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.