شمارهٔ ۱۲۴ - بهای بوسه

گر بدین سان کنی تو جلوه گری
دل خلقی به جلوه ای ببری ۱

پرده از رخ اگر براندازی
پردهٔ صبر عاشقان بدری ۲

مادر روزگار کی زاید؟
بعد از این چون تو نازنین پسری ۳

نیست چیزی عزیزتر از چشم
تو زچشمان من عزیزتری ۴

نمک عشق تو کند کورم
گر گزینم به جای تو دگری ۵

به تنم جان رفته باز آید
بر مزارم اگر کنی گذری ۶

نظری کن به سوی من که بری
زنگ غم از دلم به یک نظری ۷

آه سوزنده تر از آتش من
نکند در تو گل بدن اثری ۸

پرسشی کن ز چشم بیمارت
اگر از حال من تو بی خبری ۹

جان «ترکی» بهای بوسهٔ توست
گر چه باشد بهای مختصری ۱۰