شمارهٔ ۳ - گریهٔ پنهان

کلک قضا نوشت چو دیوان فاطمه
دست قدر گرفت گریبان فاطمه ۱

مامش خدیجه چون به بهشت برین شتافت
شد آشکار گریهٔ پنهان فاطمه ۲

بابش نبی چو عالم فانی وداع کرد
خاموش گشت شمع شبستان فاطمه ۳

زوجش علی چو خانه نشین شد پس از نبی
پژمرده گشت گلبن بستان فاطمه ۴

شرمنده گشت خاذن گنج دو دیده اش
گوهر ز بسکه ریخت به دامان فاطمه ۵

از آتش فراق، تن و جان او گداخت
جان ها شود فدای تن و جان فاطمه ۶

باله سزاست کز زن و مرد جهان تمام
سازند جان خویش به قربان فاطمه ۷

فردا که آفتاب قیامت کند طلوع
دارند خلق چشم، به احسان فاطمه ۸

هر کس که نام فاطمه را بشنود یقین
سوزد دلش به حال پریشان فاطمه ۹

« ترکی » ز راه صدق و صفا و ادب زده است
دست ولا به دامن احسان فاطمه ۱۰

یا رب به حق فاطمه و آل اطهرش
او را شمر یکی ز غلامان فاطمه ۱۱