شمارهٔ ۹۴ - شمع محفل

به شام گشت چو اندر خرابه، منزل زینب
فزون شد از الم کربلا، غم دل زینب ۱

چو گشت قافلهٔ کربلا، روانه سوی شام
کسی نبود که بندد به ناقه، محمل زینب ۲

چو آفتاب درخشنده تا به شام، زکوفه
سر حسین به نی بود در مقابل زینب ۳

به پیش پیش کجاوه سر امام شهیدان
شبان تیره بدی جای شمع محفل زینب ۴

میان را گه افتادی و گهی بنشستی
ز بس کشید سر ریسمان موکل زینب ۵

کجایی ای شه دلدل سوار تا که بینی
چو گنج، کنج خرابه شداست منزل زینب ۶

به غیر رنج و غم روزگار، بهره نبودش
مگر عجین شده با آب رنج و غم، گل زینب ۷