هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر به فردی که به مال دنیا مغرور شده است خطاب میکند و یادآوری مینماید که هر دوی آنها از خاک و آب آفریده شدهاند و تفاخر به ثروت بیمعناست. او اشاره میکند که خداوند عادل و حکیم است و به هر کس به اندازه شایستگیاش عطا کرده است: به او دانش و به مخاطبش ثروت.
رده سنی:
14+
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در شعر نیاز به درک و تجربه کافی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین، نقد اجتماعی مطرح شده در شعر برای این رده سنی مناسبتر است.
شمارهٔ ۳ - بنای عدل
الا ای پای بند مال دنیا!
که بر رویت در دولت گشاده است ۱
من و تو هر دومان از آب و خاکیم
چه باد است این تو را بر سر فتاده است ۲
تو با دولت اگر بر من کنی فخر
کسی با دولت از مادر نزاده است ۳
اگر با دولتت فخر است بر من
مرا از فخر تو فخری زیاده است ۴
خداوندی که عدل است و حکیم است
بنای عدل را نیکو نهاده است ۵
به قدر شان هر کس داد چیزی
مرا دانش تو را دینار داده است ۶
که بر رویت در دولت گشاده است ۱
من و تو هر دومان از آب و خاکیم
چه باد است این تو را بر سر فتاده است ۲
تو با دولت اگر بر من کنی فخر
کسی با دولت از مادر نزاده است ۳
اگر با دولتت فخر است بر من
مرا از فخر تو فخری زیاده است ۴
خداوندی که عدل است و حکیم است
بنای عدل را نیکو نهاده است ۵
به قدر شان هر کس داد چیزی
مرا دانش تو را دینار داده است ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
۱۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲ - رحمت پروردگار
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴ - فضل خداوندی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.