هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف زندگی سخت و ناخوشایند مردی میپردازد که همسری زشترو و بداخلاق دارد. شاعر با استفاده از تشبیهات مختلف، مانند مقایسه روز و شب به شب اول قبر، و اشاره به نبود آرامش حتی با بالش زر، رنج و عذاب این فرد را به تصویر میکشد. همچنین، او زندگی با چنین همسری را به کشتوکاری بیثمر در مزرعه دنیا تشبیه میکند.
رده سنی:
18+
این شعر حاوی مضامینی مانند ناخشنودی از زندگی زناشویی و توصیفات تلخ از روابط انسانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا سنگین باشد. همچنین، درک کامل طنز و هجو موجود در متن نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۱۵ - بالش زر
روزش چو شب است و شب، شب اول قبر
هرکس که به خانه، زن زشتی دارد ۱
یک روز خوشی به خود نه بیند هرگز
کو همسر زشت بد سرشتی دارد ۲
در مزرع دهر با چنین همسر زشت
حقا که عجب زرعی و کشتی دارد ۳
گر سر بنهد به بالش زر گویا
در زیر سرش نه پخته خشتی دارد ۴
با همچو زنی اگر شبی روز کند
شک نیست که آزار خنشتی دارد ۵
هرکس که به خانه، زن زشتی دارد ۱
یک روز خوشی به خود نه بیند هرگز
کو همسر زشت بد سرشتی دارد ۲
در مزرع دهر با چنین همسر زشت
حقا که عجب زرعی و کشتی دارد ۳
گر سر بنهد به بالش زر گویا
در زیر سرش نه پخته خشتی دارد ۴
با همچو زنی اگر شبی روز کند
شک نیست که آزار خنشتی دارد ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۱۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۴ - جاذب خلق
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۶ - بخت خفته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
