شماره ۱۵ - تا پریشان به رخ آن زلف سمن ساست ترا

تا پریشان به رخ آن زلف سمن ساست ترا
جمع اسباب پریشانی دلهاست ترا ۱

دست بردی به رخ از شرم حریفان دانند
که تو موسائی و عزم ید بیضاست ترا ۲

چون در آئی بسخن زنده کنی عظم رمیم
ای صنم خود مگر اعجاز مسیحاست ترا ۳

هر که بوسید لبت یافت حیات ابدی
چشمه خضر مگر در لب گویاست ترا ۴

همچو ترسابچگان عود و صلیب افکندی
یا حمایل به دو سو، زلف چلیپاست ترا ۵

سر کوی تو بود محشر خونین کفنان
خود ببام آی اگر میل تماشاست ترا ۶

به تولای تو «حاجب » به دو عالم زده پا
با چنین شوخ بگو از چه تبراست ترا ۷