شماره ۱۲۹ - ما را نبود شکوه ز آلمان گله از روس

ما را نبود شکوه ز آلمان گله از روس
گر، روس زما برد بسی کشور محروس ۱

لیکن همه ایران بود از مردم ایران
وز، یاد برفت آن همه عرض آن همه ناموس ۲

روزی که بود صلح، جهان دار و جهانگیر
محروم شود ظالم مردم کش مأیوس ۳

از میمنت صلح شود خاک بهم وصل
مردم همه مربوط و جوانان همه مأنوس ۴

بهر خبر صلح چه زد صور سرافیل
نی طبل زند بر سر و نی سینه زند کوس ۵

در جامه دیبا تنت ای مه به چه ماند
رخشنده چراغ است جهانتاب به فانوس ۶

کی جنت شداد و بهشت عدن استی
آن باغ حیاتی که کند عشق تو مفروس ۷

هر شیئی فزون است، بود قیمت او کم
بی شبهه خروس است و بد از طوطی و طاووس ۸

درویش فزون است در این شهر و در این دهر
بی قدر از آنند ببین در همه محسوس ۹

دجال خر لنگ به میدان جهان تاخت
از طالع میشوم خود و اختر منحوس ۱۰

زد صیحه خروس سحر ای مرغ شب آهنگ
طالع شود از حق حق تو طلعت قدوس ۱۱

در کعبه و در بتکده و دیر و کلیسا
شد نام تو تکبیر از آن نغمه ناقوس ۱۲

آنان که ندانند تو را قدر و مراتب
زین پس همه سایند ز حسرت کف افسوس ۱۳

«حاجب » مکن اسرار حقیقت پس از این فاش
کابلیس وشانند بر احوال تو جاسوس ۱۴