هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از زبان عشق و معرفت سخن می‌گوید و به مضامینی مانند بیداری روح، تسلیم در عشق الهی، وحدت وجود، و انتقاد از ظاهربینی می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند «خورشید معرفت» و «بحر عشق»، مخاطب را به ژرف‌اندیشی و گذر از دنیای مادی دعوت می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، برخی ابیات (مانند اشاره به «تیغ» و «مقتول») ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.

شماره ۱۳۵ - خورشید معرفت زد سر بر ز مشرق دل

خورشید معرفت زد سر بر ز مشرق دل
تا کی به خواب نازی یا ایهاالمزمل ۱

ای عشق این چه سوداست کز یک کرشمه تو
در زیر تیغ بوسد مقتول دست قاتل ۲

در مکتب حقیقت داند ادیب عشقش
جاهل اگر نخواند سرمشق پیر کامل ۳

کشتی تن شکستیم از ناخدا برستیم
ما غرق بحر عشقیم ای خفتگان ساحل ۴

از قید و بند ما را ای مدعی مترسان
پیریم در محافل شیریم در سلاسل ۵

خورشید و ماه با هم تابند این عجب نیست
گویا نهاده جانان آئینه در مقابل ۶

هر کس بدین نمط گفت شعر ملیح و دلکش
از «حاجبش » بگوئید لله در قائل ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۴ - رسم ایران است یا اهل فرنگ
گوهر بعدی:شماره ۱۳۶ - ما خرابات نشینان همه همرنگ همیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.