هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از حاجب، بیانگر وحدت وجود و عرفان اسلامی است. شاعر خود و دیگران را به عنوان موجوداتی یکسان در باطن توصیف میکند که در ظاهر ناپدید هستند. او به مفاهیمی مانند قضا و قدر، حدوث و قدم، و نقش خود به عنوان راهنمای معنوی اشاره میکند. همچنین، شاعر با اشاره به شخصیتهای اسطورهای مانند خضر، عیسی، اسکندر و جم، بر جایگاه والای عارفان تأکید میکند. در پایان، او با تواضع، خود را گدا و فقیر میخواند اما در عین حال منبع جود و کرم میداند.
رده سنی:
18+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به دانش و تجربه کافی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات تخصصی و اشاره به مفاهیم انتزاعی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۳۶ - ما خرابات نشینان همه همرنگ همیم
ما خرابات نشینان همه همرنگ همیم
در نهان عین وجودیم و به ظاهر عدمیم ۱
کارفرمای بلاعزل قضا و قدریم
راه پیمای بیابان حدوث و قدمیم ۲
بسر مرده دلان و به ره گمشدگان
خضر فرخ قدم و عیسی فرخنده دمیم ۳
کو سکندر چه شد آئینه کجا جم کو جام؟
ما، هم آئینه اسکندر، و هم جام جمیم ۴
واقف سر وجودیم و به گیتی سمریم
عالم علم علیمیم و به عالم علمیم ۵
گر گدائیم و فقیریم و پریشان و حقیر
منبع جود و عطا بحر سخا و کرمیم ۶
«حاجب » آسا دو سه جام از می توحید زدیم
زانکه درویش نکوکیش همایون رقمیم ۷
در نهان عین وجودیم و به ظاهر عدمیم ۱
کارفرمای بلاعزل قضا و قدریم
راه پیمای بیابان حدوث و قدمیم ۲
بسر مرده دلان و به ره گمشدگان
خضر فرخ قدم و عیسی فرخنده دمیم ۳
کو سکندر چه شد آئینه کجا جم کو جام؟
ما، هم آئینه اسکندر، و هم جام جمیم ۴
واقف سر وجودیم و به گیتی سمریم
عالم علم علیمیم و به عالم علمیم ۵
گر گدائیم و فقیریم و پریشان و حقیر
منبع جود و عطا بحر سخا و کرمیم ۶
«حاجب » آسا دو سه جام از می توحید زدیم
زانکه درویش نکوکیش همایون رقمیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۵ - خورشید معرفت زد سر بر ز مشرق دل
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷ - زاغ و لاغ شب در سفیده دم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
