هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با درونمایهای عرفانی و عاشقانه، به ستایش شراب و مینوشی به عنوان نمادی از عشق و وصال الهی میپردازد. شاعر از ساقی میخواهد جام می را بیاورد تا دردهایش را تسکین دهد و از لذتهای گذرای دنیوی سخن میگوید. همچنین، به نقش عشق و نور علی(ع) در هدایت انسان اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و استعاری شراب است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا گمراهکننده باشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی نیاز به درک عمیقتری از ادبیات فارسی دارد.
شماره ۵ - بیا ساقی بیار آن جام می را
بیا ساقی بیار آن جام می را
زلالی بخش درد آشام می را ۱
زمان گل به گلشن تا که باقیست
منه از کف زمانی جام می را ۲
ز خم جز غلغل مینا که آرد
به بزم می کشان پیغام می را ۳
به غیر از خواجگان مصطب عشق
کسی نادیده لطف عام می را ۴
بتی دارم که پیش لعل میگونش
نشاید برد هرگز نام می را ۵
بریزد خون به کامش ساغر می
ز کامش تازه سازد کام می را ۶
به جز نور علی ساقی مستان
که در آغاز دید انجام می را؟ ۷
زلالی بخش درد آشام می را ۱
زمان گل به گلشن تا که باقیست
منه از کف زمانی جام می را ۲
ز خم جز غلغل مینا که آرد
به بزم می کشان پیغام می را ۳
به غیر از خواجگان مصطب عشق
کسی نادیده لطف عام می را ۴
بتی دارم که پیش لعل میگونش
نشاید برد هرگز نام می را ۵
بریزد خون به کامش ساغر می
ز کامش تازه سازد کام می را ۶
به جز نور علی ساقی مستان
که در آغاز دید انجام می را؟ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴ - نه تنها خال هندویش رباید کفر و دین ما را
گوهر بعدی:شماره ۶ - گر دسترسی نبود بر دامن گلشنها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
