شماره ۶۱ - در مصطب تجرید مرا تا که مقامست

در مصطب تجرید مرا تا که مقامست
از جام توام باده توحید به کامست ۱

تنها نه همین دوش بدوش غم عشقم
کف بر کف مینا و لبم بر لب جام است ۲

این هستی تو گشته حجاب تو و گر نه
خورشید رخ دوست عیان از ره بامست ۳

از بسی بهم آمیخته ما را دل و دلدار
دل را نتوان گفت که دلدار کدامست ۴

دل بد مکن ار زاهد خود بین سخنی گفت
در مذهب عشاق کجا باده حرامست ۵

ننگی نبود گر شدم از عشق تو گمنام
گمنام ره عشق ترا ننگ ز نامست ۶

تنها نه همین ساخت منور دل جانان
چون نور علی شعشعه مهر تو عامست ۷