شماره ۶۰ - شمعی از حسن تو هر جا که برافروخته است

شمعی از حسن تو هر جا که برافروخته است
جان عشاق چه پروانه بسی سوخته است ۱

جامه دلبری و حسن بابریشم ناز
بر قد سرو تو استاد ازل دوخته است ۲

هرگز ای جان نخرندش بجوی اهل نیاز
هر گه موئی بدو عالم زتو بفروخته است ۳

عاقبت تربت من لاله ستان خواهد شد
بسکه پیکان غمت سینه ام اندوخته است ۴

مرده را زنده نماید بسخن هرکه چومن
زان لب روح فزا نکته آموخته است ۵

آتش طور زند شعله مدامش ز شجر
هرکه نوری ز علی بر دلش افروخته است ۶