هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر درد هجران و عشق شدید است. شاعر از فراق یوسف (نماد معشوق) و گذر از ایمان به کفر در برابر زیبایی معشوق سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به تأثیر عمیق نگاه معشوق بر جان عاشقان دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند 'کفر' و 'ایمان' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.

شماره ۷۷ - یوسف مصر دلم از چه ز کنعان بگذشت

یوسف مصر دلم از چه ز کنعان بگذشت
صبح وصلم بدمید و شب هجران بگذشت ۱

از حرم هرکه درآمد بدر دیر مغان
کفر زلف تو بدید از سر ایمان بگذشت ۲

هرکه بگشاد برخسار تو جانا نظری
چون من بیدل حیران شد و از جان بگذشت ۳

ای بسا جان مقدس که شدش خاک نشین
سرو ناز تو براهی که خرامان بگذشت ۴

هرکه بگشاد برخسار تو جانا نظری
همچو من بیدل و حیران شده از جان بگذشت ۵

عاشقان را سرو سامان شده تا نور علی
در ره عشق بتان از سرو سامان بگذشت ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۶ - چشمه حیوان و کوثر جرعه از جام ماست
گوهر بعدی:شماره ۷۸ - یارب این ساغر پرجوش ز خمخانه کیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.