هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر درد هجران و عشق شدید است. شاعر از فراق یوسف (نماد معشوق) و گذر از ایمان به کفر در برابر زیبایی معشوق سخن میگوید. همچنین، اشارهای به تأثیر عمیق نگاه معشوق بر جان عاشقان دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند 'کفر' و 'ایمان' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
شماره ۷۷ - یوسف مصر دلم از چه ز کنعان بگذشت
یوسف مصر دلم از چه ز کنعان بگذشت
صبح وصلم بدمید و شب هجران بگذشت ۱
از حرم هرکه درآمد بدر دیر مغان
کفر زلف تو بدید از سر ایمان بگذشت ۲
هرکه بگشاد برخسار تو جانا نظری
چون من بیدل حیران شد و از جان بگذشت ۳
ای بسا جان مقدس که شدش خاک نشین
سرو ناز تو براهی که خرامان بگذشت ۴
هرکه بگشاد برخسار تو جانا نظری
همچو من بیدل و حیران شده از جان بگذشت ۵
عاشقان را سرو سامان شده تا نور علی
در ره عشق بتان از سرو سامان بگذشت ۶
صبح وصلم بدمید و شب هجران بگذشت ۱
از حرم هرکه درآمد بدر دیر مغان
کفر زلف تو بدید از سر ایمان بگذشت ۲
هرکه بگشاد برخسار تو جانا نظری
چون من بیدل حیران شد و از جان بگذشت ۳
ای بسا جان مقدس که شدش خاک نشین
سرو ناز تو براهی که خرامان بگذشت ۴
هرکه بگشاد برخسار تو جانا نظری
همچو من بیدل و حیران شده از جان بگذشت ۵
عاشقان را سرو سامان شده تا نور علی
در ره عشق بتان از سرو سامان بگذشت ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۱۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۶ - چشمه حیوان و کوثر جرعه از جام ماست
گوهر بعدی:شماره ۷۸ - یارب این ساغر پرجوش ز خمخانه کیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.