هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق و ارادت شاعر به معشوق است. شاعر با وجود احساس ناچیز بودن خود در برابر معشوق، همچنان به ابراز عشق و از خود گذشتگی میپردازد و از نور و جلال معشوق سخن میگوید. همچنین، اشارههایی به مفاهیم عرفانی مانند نور الهی و عشق معنوی دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۸۷ - گر چه گستاخیست هر دم آمدن بر در گهت
گر چه گستاخیست هر دم آمدن بر در گهت
آیم و روبم بمژگان کحل از خاک درت ۱
دسترس گر نبودم بر پای بوست بس همین
کایم و بوسم نهانی آسمان در گهت ۲
کی دل از چاه زنخدانت برون آید که هست
صد هزاران یوسف مصری گرفتار چهت ۳
مه چسان از مهر گیرد نور هر شب بر فلک
مهر هم ز انسان بگیرد نور هز روز از مهت ۴
از رخت نور علی افروخته تا شمع دل
دل بود پروانه آتش بجان والهت ۵
آیم و روبم بمژگان کحل از خاک درت ۱
دسترس گر نبودم بر پای بوست بس همین
کایم و بوسم نهانی آسمان در گهت ۲
کی دل از چاه زنخدانت برون آید که هست
صد هزاران یوسف مصری گرفتار چهت ۳
مه چسان از مهر گیرد نور هر شب بر فلک
مهر هم ز انسان بگیرد نور هز روز از مهت ۴
از رخت نور علی افروخته تا شمع دل
دل بود پروانه آتش بجان والهت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۶ - راست گویم قد دلجوی تو بیچیزی نیست
گوهر بعدی:شماره ۸۸ - کوی دلدار بهشت است چمن نتوان گفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
