هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از حافظ، به موضوعاتی مانند عشق، زهد، تواضع، و حقارت دنیوی در برابر عشق الهی میپردازد. شاعر از مردان خدا، عاشقان راستین، و مستان راه حق سخن میگوید که از تعلقات دنیوی دست کشیدهاند و به عشق الهی روی آوردهاند. همچنین، اشارهای به ناامیدی از دنیا و امید به رستگاری دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۱۱۴ - سرپا برهنگان که دم از کبریا زنند
سرپا برهنگان که دم از کبریا زنند
مردانه پای بر سر کبر و ریا زنند ۱
مستان که میکشند سبوی بساط عیش
ساغر کشان شیشه غم را صلا زنند ۲
گر بینواست دل زنوا مطربان عشق
هر گوشه نغمه بمقام نوا زنند ۳
دست از جهان کشیده گدایان کوی دوست
بر تخت و تاج قیصر و فغفور پا زنند ۴
خلوت گزیدگان سرا پرده قبول
کی دست رد بسینه مرد خدا زنند ۵
شاهنشهان کشور تجرید از فنا
هر صبح و شام خیمه بملک بقا زنند ۶
گمگشتگان که طالب راه هدایتند
دست طلب بدامن آل عبا زنند ۷
آنانکه برده حسرت دنیا بزیر خاک
سربرکنند و نعره واحسرتا زنند ۸
روشندلان که نور علی هست کامشان
مردانه گام در ره صدق و صفا زنند ۹
مردانه پای بر سر کبر و ریا زنند ۱
مستان که میکشند سبوی بساط عیش
ساغر کشان شیشه غم را صلا زنند ۲
گر بینواست دل زنوا مطربان عشق
هر گوشه نغمه بمقام نوا زنند ۳
دست از جهان کشیده گدایان کوی دوست
بر تخت و تاج قیصر و فغفور پا زنند ۴
خلوت گزیدگان سرا پرده قبول
کی دست رد بسینه مرد خدا زنند ۵
شاهنشهان کشور تجرید از فنا
هر صبح و شام خیمه بملک بقا زنند ۶
گمگشتگان که طالب راه هدایتند
دست طلب بدامن آل عبا زنند ۷
آنانکه برده حسرت دنیا بزیر خاک
سربرکنند و نعره واحسرتا زنند ۸
روشندلان که نور علی هست کامشان
مردانه گام در ره صدق و صفا زنند ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۲۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۳ - عرقی از گل رویش چه ز بیداد چکد
گوهر بعدی:شماره ۱۱۵ - اگر چه عشرت و عیش جهان نخواهد ماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.