هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از درد عشق، شرمندگی، و اشتیاق به وصال معشوق سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند گل، صیاد، خنجر عشق، و فرهاد، احساسات عمیق خود را بیان میکند. همچنین، اشارهای به نور علی (ع) و مفاهیم معنوی دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و شرمندگی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۱۳ - عرقی از گل رویش چه ز بیداد چکد
عرقی از گل رویش چه ز بیداد چکد
گل من شود و از لب فریاد چکد ۱
آنچنان صید ضعیفم که چو افتم در دام
عرق شرم من از جبهه صیاد چکد ۲
عجبی نیست بقتل من اگر خنجر عشق
قطره خون شود و از کف صیاد چکد ۳
خسروا بی لب شیرین تو در دامن کوه
تا بکی خون زدم تیشه فرهاد چکد ۴
سرمشقی دهدم چون ز خط لعل لبت
آب حیوان ز دم خامه استاد چکد ۵
شمع راهم چه کشد شعله ز سروت بچمن
بگدازد دل قمری وز شمشاد چکد ۶
تا نماید بجهان ذره از نور علی
چشمه خور زدم خامه ایجاد چکد ۷
گل من شود و از لب فریاد چکد ۱
آنچنان صید ضعیفم که چو افتم در دام
عرق شرم من از جبهه صیاد چکد ۲
عجبی نیست بقتل من اگر خنجر عشق
قطره خون شود و از کف صیاد چکد ۳
خسروا بی لب شیرین تو در دامن کوه
تا بکی خون زدم تیشه فرهاد چکد ۴
سرمشقی دهدم چون ز خط لعل لبت
آب حیوان ز دم خامه استاد چکد ۵
شمع راهم چه کشد شعله ز سروت بچمن
بگدازد دل قمری وز شمشاد چکد ۶
تا نماید بجهان ذره از نور علی
چشمه خور زدم خامه ایجاد چکد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۲ - چند از لب تو جانها مست شراب گردد
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴ - سرپا برهنگان که دم از کبریا زنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
