هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از رسیدن یار و پایان دوران هجران سخن میگوید. با استفاده از استعارههایی مانند یوسف و کنعان، صبح وصل، و نور علی، شاعر به ظهور موعود و پایان رنجها اشاره میکند. همچنین، در ابیاتی به ستایش معشوق و خدمت به سلطان پرداخته شده است.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و استعارههای عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات مذهبی و عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۰ - مژده ای دل پیک جانان میرسد
مژده ای دل پیک جانان میرسد
کشتگان عشق را جان میرسد ۱
غم مخور کان یوسف گمگشته باز
اینک اینک سوی کنعان میرسد ۲
صبح وصل آمد شب هجران گذشت
درد بیدرمان بدرمان میرسد ۳
جوی اشگ از دیده هر سو کن روان
کانسهی سرو خرامان میرسد ۴
کسب جمعیت چه جوئی از صبا
یار با زلف پریشان میرسد ۵
سربنه اندر کف وزن بر کمر
دامن خدمت که سلطان میرسد ۶
جلوه گر شد در جهان نور علی
آصف ملک سلیمان میرسد ۷
کشتگان عشق را جان میرسد ۱
غم مخور کان یوسف گمگشته باز
اینک اینک سوی کنعان میرسد ۲
صبح وصل آمد شب هجران گذشت
درد بیدرمان بدرمان میرسد ۳
جوی اشگ از دیده هر سو کن روان
کانسهی سرو خرامان میرسد ۴
کسب جمعیت چه جوئی از صبا
یار با زلف پریشان میرسد ۵
سربنه اندر کف وزن بر کمر
دامن خدمت که سلطان میرسد ۶
جلوه گر شد در جهان نور علی
آصف ملک سلیمان میرسد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - تامی از شیشه اقداح روان خواهد بود
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - نه هر که ماه بتان گشت دلبری داند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
