هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق و اشتیاق به معشوق (که می‌تواند معشوق زمینی یا الهی باشد) است. شاعر از دیدن روی معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که سینه‌اش از مهر معشوق صیقل یافته است. او از جوشش اشک‌هایش می‌گوید و اشاره‌ای به شهادت و عشق فداکارانه دارد. در ادامه، از نور علی(ع) و جایگاه بلندش سخن می‌راند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عرفانی و برخی اشارات مذهبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و تشبیه‌ها نیاز به درک عمیق‌تری دارند.

شماره ۱۲۴ - هرکرا دیدن روی تو تمنا باشد

هرکرا دیدن روی تو تمنا باشد
جز بروی تو نظر وانکند تا باشد ۱

دیدن روت درآئینه چه حاجت که مرا
سینه از صیقل مهر تو مصفا باشد ۲

بی تو بس جوش زند سیل سرشکم چو گهر
مسکن مردم دیده ته دریا باشد ۳

گرهمه مستحق جام شهادت شده ایم
قتل ما کی بکف زاهد رسوا باشد ۴

ریش فرعون چه کند باید بیضای کلیم
گرهمه غرق دراو لؤلؤلالا باشد ۵

لعل و یاقوت درو لؤلؤ مرجان همه را
پرورش در کنف پرتو بیضا باشد ۶

هرکرا نور علی در دل و جان منزل کرد
لاجرم منزل او عرش معلا باشد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۳ - ای گرفتار بزلف تو پریشانی چند
گوهر بعدی:شماره ۱۲۵ - ساقی ز روی دختر زر پرده باز کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.