هوش مصنوعی: این متن عرفانی از مولانا بیانگر مفاهیمی مانند ظهور حقیقت از غیب، وحدت وجود، عشق الهی و سیر روحانی است. با استفاده از استعاره‌هایی مانند آئینه، می، ساقی و مطرب، به توصیف رابطه انسان با خدا و سفر معنوی می‌پردازد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، برخی استعاره‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۱۲۷ - مطلقی باز در قیود آمد

مطلقی باز در قیود آمد
بی نمودی بصد نمود آمد ۱

جلوه کرد حسنش اندر غیب
شاهد و مشهد و شهود آمد ۲

خواست آئینه برخسارش
عدم صرف در وجود آمد ۳

کاروان نفخت من روحی
از سماوات جان فرود آمد ۴

خیمه درآب و خاک آدم زد
ساجد و مسجد و سجود آمد ۵

در معارف زهر لب و گوشی
نکته ها گفت در شنود آمد ۶

ساقی حسن باده پیما شد
مطرب عشق در سرود آمد ۷

جز یکی نیست مطرب و ساقی
جلوه گر گر بدو نمود آمد ۸

دل و جان و جوارح و احشأ
جام مینا و چنگ و عود آمد ۹

هرکه زان می پیاله ئی نوشید
بیخود از بود و از نبود آمد ۱۰

تافت نور علی بغیب و شهود
فاش پنهان هرآنچه بود آمد ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۶ - کنونکه لاله بگلشن پیاله نوش آمد
گوهر بعدی:شماره ۱۲۸ - ماه رویش بجام ساطع شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.