هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از مولانا بیانگر حالات روحی و عرفانی شاعر در مواجهه با معشوق و تجربههای عرفانی است. در آن از مفاهیمی مانند عشق، بادهنوشی، نور الهی، و حالات مختلف روحی سخن گفته شده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین اشاره به بادهنوشی و حالات روحی عمیق، مناسبتر است برای سنین بالاتر که توانایی درک این مفاهیم را دارند.
شماره ۱۲۹ - ساقیم باز مجلس آرا شد
ساقیم باز مجلس آرا شد
در لب لعل باده پیما شد ۱
از رخش تافت در دلم عکسی
دل ز عکس رخش مصفا شد ۲
عشقش آمد در خزانه گشود
نقد گنج خفا هویدا شد ۳
جام گیتی نما بدستم داد
هرچه بود و نبود پیدا شد ۴
گاه خالد شد و گهی سلمی
گاه مجنون شد گاه لیلی شد ۵
حسن خود را ز دیده وامق
ناظر اندر عذار عذرا شد ۶
تافت نور علی ز رخسارش
روشنی بخش چشم بینا شد ۷
در لب لعل باده پیما شد ۱
از رخش تافت در دلم عکسی
دل ز عکس رخش مصفا شد ۲
عشقش آمد در خزانه گشود
نقد گنج خفا هویدا شد ۳
جام گیتی نما بدستم داد
هرچه بود و نبود پیدا شد ۴
گاه خالد شد و گهی سلمی
گاه مجنون شد گاه لیلی شد ۵
حسن خود را ز دیده وامق
ناظر اندر عذار عذرا شد ۶
تافت نور علی ز رخسارش
روشنی بخش چشم بینا شد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۸ - ماه رویش بجام ساطع شد
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰ - پسته او که نوشخند آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
