شماره ۱۳۷ - مرا وقتی بکویش منزلی بود

مرا وقتی بکویش منزلی بود
که نه منزل عیان نه منزلی بود ۱

دمی شد عقده های مشکلم حل
که نه حلال و نه مشکلی بود ۲

همه دریا و ساحلها بدیدم
نه دریائی عیان نه ساحلی بود ۳

بهر محفل شدم چون ماه تابان
نه تابان شمعی و نه محلفی بود ۴

عمارتها همه تعمیر کردم
نه معماری نه خشتی نه گلی بود ۵

ز اسفل تا با علی قطع کردم
نه اعلی دیدم و نه سافلی بود ۶

شدم قائل بهر قولی و عهدی
نه عهدی و نه قول قائلی بود ۷

شدم فاعل بهر اسمی و فعلی
نه اسمی و نه فعل فاعلی بود ۸

شدم اندر عوامل جمله عامل
عوامل در کجا کی عاملی بود ۹

شدم اندر مسائل جمله سائل
نه مسئول و سؤال سائلی بود ۱۰

شدم حامل بهر موضوع و محمول
نه وضعی و نه حمل حاملی بود ۱۱

مشکل آمدم در جمله اشکال
نه شکلی دیدم و نه شاکلی بود ۱۲

مکمل آمدم در هر کمالی
نه اکمل نه کمال کاملی بود ۱۳

قبول و قابل و مقبول گشتم
نه مقبول و قبول قابلی بود ۱۴

حضور و حاضر دل جمله دیدم
نه حاضر نه حضور و نه دلی بود ۱۵

بجز نور علی پنهان و پیدا
نه حولی در میان نه حایلی بود ۱۶