هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عشق و دلدادگی سخن میگوید، با توصیف یار دلنواز، ساقی عشق، و جلوهگاه محبت. عاشقان در راه عشق فدا میشوند و دل و جانشان به پای معشوق نثار میگردد. در نهایت، عاشق با فداکاری در راه معشوق، سرفراز میشود.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۳۶ - دربرم یار دلنواز آمد
دربرم یار دلنواز آمد
برتنم جان رفته باز آمد ۱
ساقی عشق مجلسی آراست
مطرب عاشقان بساز آمد ۲
در ره عشق دیده محمود
جلوه گاه رخ ایاز امد ۳
عاشقان جمله در نثار شدند
سرو ناز تو چون بناز آمد ۴
دل که پرورده بودیش از ناز
ناز تو دیده در نیاز آمد ۵
جان که جز بر رخت نشد ساجد
ابرویت دیده در نماز آمد ۶
عاقبت در ره تو نور علی
سرفدا کرد و سرفراز آمد ۷
برتنم جان رفته باز آمد ۱
ساقی عشق مجلسی آراست
مطرب عاشقان بساز آمد ۲
در ره عشق دیده محمود
جلوه گاه رخ ایاز امد ۳
عاشقان جمله در نثار شدند
سرو ناز تو چون بناز آمد ۴
دل که پرورده بودیش از ناز
ناز تو دیده در نیاز آمد ۵
جان که جز بر رخت نشد ساجد
ابرویت دیده در نماز آمد ۶
عاقبت در ره تو نور علی
سرفدا کرد و سرفراز آمد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۵ - زانروز که تا ماه رخش در نظر آمد
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷ - مرا وقتی بکویش منزلی بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.