هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از مولوی بیانگر تجربهی عارفانه و عشق الهی است. شاعر از فنا در هستی، تجلی نور حق، و مستی عشق سخن میگوید. او اشاره میکند که با نابودی خانهی تن، خانهی قلب آباد میشود و تنها معشوق (خدا) در نظر جلوه میکند. همچنین، به ظهور نور علی(ع) و تجلی نور الهی در عالم اشاره دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از اصطلاحات خاص عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند فنا در هستی و مستی عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۴۲ - دلم شد جلوه گاه آتش طور
دلم شد جلوه گاه آتش طور
تجلی حسنه فی معدن النور ۱
کسی کز دار هستی گشت فانی
اناالحق میسراید همچو منصور ۲
برآمد در نظر چون عکس دلدار
درون پرده جان گشت مستور ۳
اگر چه خانه تن گشت ویران
ولیکن بیت قلبی فیه معمور ۴
بیاساقی بده آنجام باقی
که گردد عشق مست و عقل مخمور ۵
بهر سوئیکه گردد دیده ناظر
نیامد در نظر غیر تو منظور ۶
مگر نور علی گردیده ظاهر
که بینم عالمیرا مظهر نور ۷
تجلی حسنه فی معدن النور ۱
کسی کز دار هستی گشت فانی
اناالحق میسراید همچو منصور ۲
برآمد در نظر چون عکس دلدار
درون پرده جان گشت مستور ۳
اگر چه خانه تن گشت ویران
ولیکن بیت قلبی فیه معمور ۴
بیاساقی بده آنجام باقی
که گردد عشق مست و عقل مخمور ۵
بهر سوئیکه گردد دیده ناظر
نیامد در نظر غیر تو منظور ۶
مگر نور علی گردیده ظاهر
که بینم عالمیرا مظهر نور ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۵۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۱ - کرده شهنشاه عشق درحرم دل ظهور
گوهر بعدی:شماره ۱۴۳ - بر در دیرآن بت عیار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
