هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و غم عمیق سخن میگوید، با تصاویری از سوزش درونی، آتش، و درد جانسوز. شاعر از غم عشق و جدایی مینالد و تأثیر آن بر روح و جسم را توصیف میکند. همچنین، اشارهای به محبت الهی و عرفان دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و احساسات شدید ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.
شماره ۱۶۳ - بسکه بجان باشدم از غم جانانه سوز
بسکه بجان باشدم از غم جانانه سوز
ز آه دلم می جهد بارقه خانه سوز ۱
سوزد اگر عالمی آه شرربار من
کی فتد از شورشم در دل جانانه سوز ۲
بس بدل و دیده ام جلوه کند برق غم
اشگ روانم شده آتش کاشانه سوز ۳
باز ز مینای ناز ساقی محفل گداز
ریخت به پیمانه ام باده پیمانه سوز ۴
اهل حرم را زند آتش حسرت بجان
گر بفروزد رخی آن بت بتخانه سوز ۵
زیندل سوزان که شد با غم تو آشنا
شعله کشد تا بکی آتش بیگانه سوز ۶
نور علی آنکه هست شمع محبت فروز
کیست که جوید خبر از دل پروانه سوز ۷
ز آه دلم می جهد بارقه خانه سوز ۱
سوزد اگر عالمی آه شرربار من
کی فتد از شورشم در دل جانانه سوز ۲
بس بدل و دیده ام جلوه کند برق غم
اشگ روانم شده آتش کاشانه سوز ۳
باز ز مینای ناز ساقی محفل گداز
ریخت به پیمانه ام باده پیمانه سوز ۴
اهل حرم را زند آتش حسرت بجان
گر بفروزد رخی آن بت بتخانه سوز ۵
زیندل سوزان که شد با غم تو آشنا
شعله کشد تا بکی آتش بیگانه سوز ۶
نور علی آنکه هست شمع محبت فروز
کیست که جوید خبر از دل پروانه سوز ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۲ - هر صبح و شام نرگس مستت بخواب ناز
گوهر بعدی:شماره ۱۶۴ - دل که ساکن شده بکوی نیاز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.