شماره ۱۷۶ - هر که در کوی او بود بارش

هر که در کوی او بود بارش
کی بود آرزوی گلزارش ۱

کوی او گلشنی است کز خوبی
کرده آرایش جهان خوارش ۲

قوت جان و قوت روح آمد
بوی شیراز لب شکر بارش ۳

سرو قدش که غیرت طوبی است
برده دل ها خرام رفتارش ۴

سوزدم هر سحر چو پروانه
شمع محفل فروز رخسارش ۵

کیست آنکس که خط و خالش دید
در دل و جان نشد گرفتارش ۶

ریزدم خون ز خنجر مژگان
بیگنه ترک چشم خونخوارش ۷

ماه زهره جبین ما را کیست
مشتری تا شود خریدارش ۸

مژده ساقی که خرقه پوشی باز
فرش میخانه گشت دستارش ۹

کلک من طوطی شکر خائیست
کاب حیوان چکد ز منقارش ۱۰

غیر نور علی که میبارد
نفس عیسوی ز گفتارش ۱۱