هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی و عاشقانه، بیانگر عشق و ارادت درویش به معشوق الهی است. درویش با زبانی پراحساس، از شوق دیدار و وصل به معشوق میگوید و از رنجها و آرزوهای خود سخن میراند. او از معشوق میخواهد که به او نظر کند و آرزویش را برآورده سازد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۷۷ - ای فکر تو جستجوی درویش
ای فکر تو جستجوی درویش
ای ذکر تو هایهوی درویش ۱
شاها چه شود ز چشم احسان
باری نگری بسوی درویش ۲
روبر درت آورم که باشد
خاک درت آبروی درویش ۳
افکنده کمند شوق چون طوق
گیسوی تو در گلوی درویش ۴
خورشید فلک که هست تابان
عکسی بود از کدوی درویش ۵
تا چند شها شکسته خواهی
از سنگ ستم سبوی درویش ۶
باری چه شود اگر برآید
از وصل تو آرزوی درویش ۷
تا نور علی عیان به بینی
بنگر برخ نکوی درویش ۸
ای ذکر تو هایهوی درویش ۱
شاها چه شود ز چشم احسان
باری نگری بسوی درویش ۲
روبر درت آورم که باشد
خاک درت آبروی درویش ۳
افکنده کمند شوق چون طوق
گیسوی تو در گلوی درویش ۴
خورشید فلک که هست تابان
عکسی بود از کدوی درویش ۵
تا چند شها شکسته خواهی
از سنگ ستم سبوی درویش ۶
باری چه شود اگر برآید
از وصل تو آرزوی درویش ۷
تا نور علی عیان به بینی
بنگر برخ نکوی درویش ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۱۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۶ - هر که در کوی او بود بارش
گوهر بعدی:شماره ۱۷۸ - بیا و جام زرینی بکن نوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
