هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق به شراب و مستی به عنوان راهی برای رهایی روح سخن میگوید. او خود را غلام همتی میداند که مانند پیامبران عمل میکند. همچنین، به انتقاد از زاهدان و دنیای مدرسه و خانقاه میپردازد و تأکید میکند که بدون نور علی (ع)، درک جمال الهی ممکن نیست.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و انتقادی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب و مفاهیم پیچیده عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۸۹ - ساقیا کو باده چون سلسبیل
ساقیا کو باده چون سلسبیل
تا شوم مست و کنم جان را سبیل ۱
من غلام همت آنم که او
کار پیغمبر کند بی جبرئیل ۲
نیست با کم ز آتش نمرودیان
گر بسوزانندم از کین چون خلیل ۳
طبل فرعونی چه کوبد زاهدا
غافلی غافل تو از بانگ رحیل ۴
جز کفن با خود نبرده زیر خاک
آنکه زد تخت شهی بر پشت پیل ۵
نیست اندر خانقاه و مدرسه
حاصلی جز آه و واه و قال و قیل ۶
تا نتابد در دلت نور علی
کی بدل بینی جمال آن جمیل ۷
تا شوم مست و کنم جان را سبیل ۱
من غلام همت آنم که او
کار پیغمبر کند بی جبرئیل ۲
نیست با کم ز آتش نمرودیان
گر بسوزانندم از کین چون خلیل ۳
طبل فرعونی چه کوبد زاهدا
غافلی غافل تو از بانگ رحیل ۴
جز کفن با خود نبرده زیر خاک
آنکه زد تخت شهی بر پشت پیل ۵
نیست اندر خانقاه و مدرسه
حاصلی جز آه و واه و قال و قیل ۶
تا نتابد در دلت نور علی
کی بدل بینی جمال آن جمیل ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۸ - توئی جان و توئی جانانه دل
گوهر بعدی:شماره ۱۹۰ - هر که واقف گشت از اسرار دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
