هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر عشق و ارادت مریدان به سید خود است، با وجود فقر و درویشی، خود را پادشاه میدانند. آنها سالکان راه حق هستند و گاهی پیشرو و گاهی پیرو. درد هجران را با وصل درمان میکنند و از تعلقات دنیوی آزادند. زاهد را به خاطر توجه به کم و بیش نکوهش میکنند و خود را از قید این امور رها میدانند. تنها به اندیشهٔ معشوق میاندیشند و مانند نور علی (ع) بر کرسی فقر تکیه زدهاند و تاجداران راه عدالت هستند.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و عمیق است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات خاص عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۲۱۴ - ما مریدان سید خویشیم
ما مریدان سید خویشیم
پادشاهیم اگر چه درویشیم ۱
سالکان مسالک حق را
گه بدنبال و گاه در پیشیم ۲
سینه ریشان درد هجران را
داروی وصل و مرهم ریشیم ۳
رسته از ریش و سرقلندروار
نه چو تو در پی سر و ریشیم ۴
زاهد از بیش و کم چه میجوئی
مطلق از قید هر کم و بیشیم ۵
غیر اندیشه سراپایش
هرگز از پا و سر نیندیشیم ۶
همچو نور علی بکرسی فقر
تاجداران معدلت کیشیم ۷
پادشاهیم اگر چه درویشیم ۱
سالکان مسالک حق را
گه بدنبال و گاه در پیشیم ۲
سینه ریشان درد هجران را
داروی وصل و مرهم ریشیم ۳
رسته از ریش و سرقلندروار
نه چو تو در پی سر و ریشیم ۴
زاهد از بیش و کم چه میجوئی
مطلق از قید هر کم و بیشیم ۵
غیر اندیشه سراپایش
هرگز از پا و سر نیندیشیم ۶
همچو نور علی بکرسی فقر
تاجداران معدلت کیشیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۳ - ما گهی یونس و گهی حوتیم
گوهر بعدی:شماره ۲۱۵ - ما مقیمان تخت تحمیدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
