هوش مصنوعی: این شعر عرفانی به بیان رابطهٔ انسان با حقیقت وجود (خدا یا معشوق) می‌پردازد. شاعر از وحدت وجود سخن می‌گوید و اینکه حقیقت در همه چیز حاضر است، از آینه تا دریا، از صورت تا معنی. او از رفع حجاب و رسیدن به یگانگی با معشوق سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که حقیقت در همهٔ اسما و صفات متجلی است.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شعری کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.

شماره ۲۴۱ - بهر آئینه چون پیدا تو باشی

بهر آئینه چون پیدا تو باشی
ز چشم ما بخود بینا تو باشی ۱

منم در هر صدف آن در نایاب
دو عالم قطره و دریا تو باشی ۲

چه بودم من حجاب اندر میانه
برفتم از میان من تا تو باشی ۳

بصورت من چه مینا و تو چون می
بمعنی هم می و مینا تو باشی ۴

اگر چه تو نهانی از نظرها
ولی در هر نظر پیدا تو باشی ۵

شدی چون فارغ از هر اسم و معنی
مسمای همه اسما تو باشی ۶

عیان نور علی را گربه بینی
یقین یکتای بیهمتا تو باشی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۴۰ - ای بجامت همان که میدانی
گوهر بعدی:شماره ۲۴۲ - نیست لایق منزلش در هر دلی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.