هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه به توصیف معشوق و جذابیتهای او میپردازد. شاعر معشوق را قبلهگاه جان خود میداند و تمام زیباییهای جهان را بازتابی از روی نیکوی او میشمرد. او از عشق عمیق خود سخن میگوید و حتی بهشت و نعمات آن را در برابر عشق معشوق ناچیز میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۴۳ - مرا قبله جان کنون روی اوست
مرا قبله جان کنون روی اوست
که محراب دل طاق ابروی اوست ۱
بدیدار بیت الحرامش چکار
کسیرا که دل کعبه کوی اوست ۲
سراسر جهان و در او هر چه هست
یکی جلوه از روی نیکوی اوست ۳
عبیر بهشتی و مشک تتار
همه نافه چین گیسوی اوست ۴
فریبم بطوبی مده زاهدا
که طوبی من قد دلجوی اوست ۵
برد پنجه کی دست چو بین عقل
ز عشقی که فولاد بازوی اوست ۶
چو نورم رهائی دگر مشکل است
ز چوگان عشقش که دل کوی اوست ۷
که محراب دل طاق ابروی اوست ۱
بدیدار بیت الحرامش چکار
کسیرا که دل کعبه کوی اوست ۲
سراسر جهان و در او هر چه هست
یکی جلوه از روی نیکوی اوست ۳
عبیر بهشتی و مشک تتار
همه نافه چین گیسوی اوست ۴
فریبم بطوبی مده زاهدا
که طوبی من قد دلجوی اوست ۵
برد پنجه کی دست چو بین عقل
ز عشقی که فولاد بازوی اوست ۶
چو نورم رهائی دگر مشکل است
ز چوگان عشقش که دل کوی اوست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۲ - نه تنها شبم تیره از موی اوست
گوهر بعدی:شماره ۴۴ - ای روشنی چشم مرا روی تو باعث
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
