خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات شاعر درباره اسارت و رهایی است. او از قفس (نماد محدودیت) و صیاد (نماد عامل اسارت) سخن می‌گوید و از غم فراق و شادی وصال می‌نویسد. شاعر اشاره می‌کند که غم عشق باعث شادی جان شده و نور بیدل به فریاد می‌رسد.

رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از نمادهای پیچیده مانند قفس و صیاد ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، پرداختن به غم و اندوه نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.

چو مرغم تا قفس بنیاد کردند
اسیر دام آن صیاد کردند

دلم کز فرقتش ویرانه بود
ز گنج وصل او آباد کردند

ندارد جز قفس مرغ دلم جای
کنونش کز قفس آزاد کردند

بجای شیر خون در جوی شیرین
روان از دیده فرهاد کردند

مبارک روزی و خرم دمی بود
که عشقش در دلم ارشاد کردند

غمش تا مایه شادیست جان را
از او بس جان غمگین شاد کردند

رسد تا نور بیدل را بفریاد
وظیفه بر لبش فریاد کردند

«نورعلیشاه»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir