هوش مصنوعی: این شعر به آفرینش انسان و جهان توسط خداوند می‌پردازد و از زیبایی‌های آفرینش، عشق، هجران، و نقش انسان در این نظام هستی سخن می‌گوید. همچنین، به برخی از پیامبران و شخصیت‌های مقدس مانند حضرت مسیح و سلیمان اشاره دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات تاریخی و دینی نیاز به دانش پیش‌زمینه دارد.

شماره ۵۷ - نخستین دم که عالم آفریدند

نخستین دم که عالم آفریدند
پی ایجاد آدم آفریدند ۱

بود تا هیکل او را حمایل
در اسمااسم اعظم آفریدند ۲

برخ گنج مسما را ز اسماء
طلسمی سخت محکم آفریدند ۳

بحرز جان ز روی آن نگارم
عجب نقشی معظم آفریدند ۴

ز وصل او دلم را شاد کردند
ز هجرش مسکن غم آفریدند ۵

زند تا گودی دلها را بچوگان
برویش زلف پرخم آفریدند ۶

لبش دیدند بر احیای اموات
مسیحا را ز مریم آفریدند ۷

سلیمان را ز لعل آن پریروی
نگین نقش و خاتم آفریدند ۸

لبم از تشنگی چون خشک دیدند
از آنرو دیده پرنم آفریدند ۹

منال ای نور پیش یار زاغیار
که گل با خار توام آفریدند ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۶ - کسیکه ذوق تمنای دوستان دارد
گوهر بعدی:شماره ۵۸ - ز رویش دسته گل آفریدند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.