هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از عشق الهی و دوری از مادیات سخن می‌گوید. شاعر تأکید می‌کند که عشق حقیقی مانند طلای خالص است و برای رسیدن به سعادت، باید از اسراف و دلبستگی به دنیا پرهیز کرد. همچنین، قناعت و پاکسازی نفس را راهی برای رسیدن به کیمیاگری درونی می‌داند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عرفانی و اخلاقی این شعر نیاز به درک عمیق‌تری از زندگی و فلسفه دارد که معمولاً برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و واژگان ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شماره ۷۸ - کسیکه عشق تو بر نقد دل شدش صراف

کسیکه عشق تو بر نقد دل شدش صراف
چو زرخالص از هر غشی نماید صاف ۱

اگر تو طالب اکسیر عافیت هستی
مسوز سیم و زر عمر ز آتش اخلاف ۲

نهی بکوره اسراف نقد و نسیه بچند
خدای دوست نمیدارد اینقدر اسراف ۳

ترا ببوته چه حاجت ز کردن زیبق
بملح ساجی و گوگرد سرخ فرش و لحاف ۴

به تند و شورقناعت بکش تو زیبق نفس
که کیمیای تو اینست و نیست این بگزاف ۵

نظر ز سیم و زر قلب ناکسان دربند
بدار ضرب محبت چونور شو صراف ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۷ - مرا اتفاق از هجوم مخالف
گوهر بعدی:شماره ۷۹ - خدای یکتا بداد ما را دویار زیبا نجیب و عارف
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.