هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق شاعر به معشوق است که همه، از عارف تا عامی، به او مایل‌اند. شاعر از فراق و وصال معشوق سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که حتی مرگ نیز نمی‌تواند عشق او را از بین ببرد. او عشق را بالاتر از فضیلت‌های دیگر می‌داند و تنها راه گشایش دل خود را در عشق معشوق می‌بیند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آن‌ها ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند فراق و وصال نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

شماره ۸۲ - هرسو که کنی روتو بدینشکل و شمایل

هرسو که کنی روتو بدینشکل و شمایل
گردند ترا عارف و عامی همه مایل ۱

هم مایل رخسار تو خورشید جهانتاب
هم سائل دربار تو سلطان قبایل ۲

پامال فراقت نشده سر نتوان کرد
برگردن وصلت نفسی دست حمایل ۳

هر چند کند جسم مرا خاک و برد باد
از دل نکند سیل فنا نقش تو زایل ۴

عاقل بود آنکسکه کند کسب فضیلت
من عاشقم و عشق توام بس ز فضایل ۵

جز عشق تو کان عقده گشای دل من شد
نگشود مرا عقده از حل و رسایل ۶

عمریست که دل از پی توصیف جمالت
بگشوده بمفتاح سخن نور دلائل ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۱ - بیشتر زانکه رسد باده ز روئیدن تاک
گوهر بعدی:شماره ۸۳ - عمریست تا چو شمع بخدمت ستاده ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.