هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، توصیفی شاعرانه از معشوقه و جذابیتهای اوست. شاعر از زیباییهای معشوقه مانند ابروهای کمانی، چشمان فریبنده و سحرآمیز، و قامت بلندش سخن میگوید و احساسات خود را نسبت به او بیان میکند. همچنین، شاعر از غم و اندوه ناشی از عشق و دوری معشوقه مینالد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامناسب یا قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۰۰ - چندم زنی ای بت جفاجو
چندم زنی ای بت جفاجو
تیره مژه از کمان ابرو ۱
روسوی که آورم که تیرت
بربست ره مرا ز هر سو ۲
چشمت که ربود از نگاهی
آرامش و رم ز چشم آهو ۳
تا بر زده با فسون و غمزه
درسینه سحر تیر جادو ۴
جز پیش قد تو کی نشیند
سروی که نخیزد از لب جو ۵
نبود عجب ارز رشک رویت
خورشید زند طپانچه بر رو ۶
در گوشه غم چو نور تا چند
بایاد تو سر نهم بزانو ۷
تیره مژه از کمان ابرو ۱
روسوی که آورم که تیرت
بربست ره مرا ز هر سو ۲
چشمت که ربود از نگاهی
آرامش و رم ز چشم آهو ۳
تا بر زده با فسون و غمزه
درسینه سحر تیر جادو ۴
جز پیش قد تو کی نشیند
سروی که نخیزد از لب جو ۵
نبود عجب ارز رشک رویت
خورشید زند طپانچه بر رو ۶
در گوشه غم چو نور تا چند
بایاد تو سر نهم بزانو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - رخ زیبا چو ماه روشنش بین
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - ساقی مصطب جانم تنناها یاهو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.