هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از حافظ، با استفاده از استعاره‌های شراب و معشوق، به مفاهیم عشق الهی، وحدت وجود، و مستی معنوی می‌پردازد. شاعر خود را عاشق پیر و جوان می‌داند که در میکده‌های عشق الهی مست و مدهوش شده است. او از وحدت معشوق حقیقی سخن می‌گوید و خود را نور ازلی می‌خواند که جهان را روشن می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شراب و مستی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۰۱ - ساقی مصطب جانم تنناها یاهو

ساقی مصطب جانم تنناها یاهو
مطرب بزم جنانم تنناها یاهو ۱

شیشه و جام مرا هر دو چو معشوق شدند
عاشق پیر و جوانم تنناها یاهو ۲

مست و مدهوش فتاده بدر میکده ها
گه از این و گه از آنم تنناها یاهو ۳

ایندو معشوق که گفتم بحقیقت چویکند
جز یکی زاندو ندانم تنناها یاهو ۴

وان بود باده توحید که بی شیشه و جام
کرده تر کام و دهانم تنناها یاهو ۵

بعد از این نیست عجب گر بچکد آب حیات
از در نطق و بیانم تنناها یاهو ۶

منکه نور ازلم تا ابد از پرتو خویش
روشنی بخش جهانم تنناها یاهو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۰ - چندم زنی ای بت جفاجو
گوهر بعدی:شماره ۱۰۲ - امشب نگارم با روی چون ماه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.