شماره ۱۰۴ - ای کرده تلف عمر گرامی بمناهی

ای کرده تلف عمر گرامی بمناهی
بگذر ز مناهی و مکن بیش تباهی ۱

زین جمله مناهی که نمودی چه ربودی
بنمای چه داری تو ز عرفان الهی ۲

عرفان الهی اگرت نیست چه حاصل
گیرم که شدی شهره تو از ماه بماهی ۳

زین کهنه ونو حق نتوان یافت بتحقیق
نه از نمد فقر و نه از اطلس شاهی ۴

پیری بطلب تاکه چه نورت بزداید
از چشم تو این رنگ سفیدی و سیاهی ۵