هوش مصنوعی:
این متن درباره گذر سریع عمر و فانی بودن دنیا صحبت میکند. شاعر اشاره میکند که عمر انسان مانند دوران کودکی زودگذر است و دنیا جای ماندگاری نیست. او تأکید میکند که باید از زمان باقیمانده عمر بهره برد و از کارهای مهم غافل نشد. همچنین، به اهمیت آرامش درونی و داشتن دلارام در زندگی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، نیاز به بلوغ فکری برای درک مفاهیمی مانند فانی بودن دنیا و اهمیت زمان دارد.
شماره ۱۰۷ - کهن پیرا چو عهد نوجوانی
کهن پیرا چو عهد نوجوانی
گذشت و رفت از کف زندگانی ۱
بود بیهوده همچون کودکان دل
نهادن بر بقای عمر فانی ۲
مجو جاوید در دنیا نشیمن
که دنیا نیست جای جاودانی ۳
زپنجه سال سامانی سرانجام
نشد این پنجروزه کی توانی ۴
بکشت آخرت تخمی بدنیا
بیفشاندی ندانم کی توانی ۵
زمانی تا زکار عمرباقیست
مشوغافل ز کار خود زمانی ۶
چو نور آرامت از دل برنخیزد
اگر دردل دلارامی نشانی ۷
گذشت و رفت از کف زندگانی ۱
بود بیهوده همچون کودکان دل
نهادن بر بقای عمر فانی ۲
مجو جاوید در دنیا نشیمن
که دنیا نیست جای جاودانی ۳
زپنجه سال سامانی سرانجام
نشد این پنجروزه کی توانی ۴
بکشت آخرت تخمی بدنیا
بیفشاندی ندانم کی توانی ۵
زمانی تا زکار عمرباقیست
مشوغافل ز کار خود زمانی ۶
چو نور آرامت از دل برنخیزد
اگر دردل دلارامی نشانی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۶ - ساقی ز چه روی سرگرانی
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸ - تو در خوبی باین خوبان نمانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
