هوش مصنوعی: شاعر از عشق شدید و دیوانه‌وار خود می‌گوید که او را مسحور کرده است. او از جان و دل خود می‌گوید که یک‌بار هم به دست معشوق نرسیده است. شاعر خود را مانند مجنون و شی‌دای سرمست می‌داند و آرزو دارد که گوهر وجودش را به دست معشوق برساند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و احساسات شدید است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای سنین پایین قابل درک نباشد.

شماره ۱۲ - اَمیرْ گِنِهْ تِهْ عِشْقْ هَکِرْدِهْ مِرِهْ مَسْتْ

اَمیرْ گِنِهْ تِهْ عِشْقْ هَکِرْدِهْ مِرِهْ مَسْتْ
مِهْ جٰان وُ دِلْ‌رِهْ یِکْ‌بٰارْ نییٰارْ نی شِهْ دَسْتْ ۱

مَجْنُونْ صِفِتْ گِرْدِ مِهْ، شَیْدٰایِ سَرْمَسْتْ
گَوهِرْ گِلِهْ دیمْ رِهْ تا بییٰارِمْ (بییورِمْ) شِهْ دَسْتْ ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۱۰۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱ - اَمیرْ گِنِهْ سَر دٰارْمِهْ، شَیدای شِهْ دوُسْتْ
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - گِلِ من بنه روز دکاشتمه شه دست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.