هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از عشق و وفاداری سخن میگوید و بیان میکند که دلش با معشوق پیمان بسته و حاضر است حتی جانش را فدا کند. همچنین اشاره میکند که جایگاه معشوق در دلش همچون بهشت است، اما در عین حال، این عشق با رنج و سوگ همراه است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند فداکاری و سوگ نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۱۱۱ - مه دلْ با ته جٰا عهد هاکرد بی و پَیْمنْ
مه دلْ با ته جٰا عهد هاکرد بی و پَیْمنْ
سر از تنْ جدا بُو، دیگر جا نَشیینْ ۱
اُون محلّ که مه چش ره تو هاخنّی ونْ
اونْ مَحَلّ قَسمْ خرْمه، تنه سَرْ سُوگَنْ ۲
سر از تنْ جدا بُو، دیگر جا نَشیینْ ۱
اُون محلّ که مه چش ره تو هاخنّی ونْ
اونْ مَحَلّ قَسمْ خرْمه، تنه سَرْ سُوگَنْ ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۱۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۰ - دوستْ ره دیمه که آمِل کیچه وارن (آرن)
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲ - قافْ، قَندهْ تنه لُو به هدیه دپاتنْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.