هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از تنهایی و بی‌وفایی یار در بیابان سخن می‌گوید و از آهو به عنوان نماد طبیعت و آرامش یاد می‌کند.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.

شماره ۱۳۱ - آهو دیمه چرسّه لار بیابون

آهو دیمه چرسّه لار بیابون
تک چرون چرون و چش به آب بارون ۱

بوتمه آهور! منمه در این بیابون
یار بی بفا دارْمهْ، ندارمه آرمون ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۹۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۰ - اندی خشه روز هوا بییمو بارون
گوهر بعدی:شماره ۱۳۲ - امیر گنه: مه سالْ اگر که نودْ بو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.