هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از گذشت زمان و تغییرات آن سخن میگوید. او به سالهای گذشته اشاره میکند و بیان میکند که اگر سالها نود ساله بودند، تمام میشدند، اما یکی از آنها برای او جدید است. همچنین، او از مهرورزی و جفا سخن میگوید و اشاره میکند که جفا خشک شده و بفا (احتمالاً به معنای بخشش یا نیکی) جدید است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق مرتبط با گذر زمان و عواطف انسانی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان قدیمی و سبک شعری ممکن است برای گروههای سنی پایین جذابیت نداشته باشد.
شماره ۱۳۲ - امیر گنه: مه سالْ اگر که نودْ بو
امیر گنه: مه سالْ اگر که نودْ بو
تمومْ ته قدی بُو، یکی منْ نوی بو ۱
ته مهرورزمْ مه سالْ اگر که نود بو
ته جفاره خش گیتْمه، بفا نوی بو ۲
تمومْ ته قدی بُو، یکی منْ نوی بو ۱
ته مهرورزمْ مه سالْ اگر که نود بو
ته جفاره خش گیتْمه، بفا نوی بو ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۱ - آهو دیمه چرسّه لار بیابون
گوهر بعدی:شماره ۱۳۳ - یگرنگِه دوستِ مهرورزی گریه میبو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
